EXW, FOB, DAP of DDP? Incoterms voor export naar de VS

Wat een Incoterms-regel bepaalt, en wat niet

Incoterms-regels zijn handelstermen van drie letters die de Internationale Kamer van Koophandel (ICC) publiceert. In Nederland en Vlaanderen heten ze in de praktijk vaak gewoon leveringsvoorwaarden. De huidige editie, Incoterms 2020, telt elf regels. ICC deelt ze in in zeven regels voor elk vervoermiddel of combinatie van vervoermiddelen (EXW, FCA, CPT, CIP, DAP, DPU, DDP) en vier regels alleen voor zee- en binnenvaart (FAS, FOB, CFR, CIF), zoals beschreven in de inleiding op Incoterms 2020.

Schrijft u “FCA Venlo, Incoterms 2020” of “DDP Ontario, California, Incoterms 2020” in een contract, dan legt u drie dingen vast tussen verkoper en koper:

• Levering en risico: het punt waarop de verkoper heeft geleverd en verlies of schade voor risico van de koper komt.
• Kosten: welke partij elk traject betaalt, van het laden bij vertrek tot het lossen op de bestemming.
• Formaliteiten: wie de uitklaring in het land van vertrek en de inklaring in de VS verzorgt, inclusief de invoerrechten.

Een Incoterms-regel bepaalt niet wanneer de eigendom overgaat, hoe of wanneer u betaald wordt of welk recht van toepassing is. Dat regelen uw koopcontract en uw betalingsvoorwaarden. De regel bindt ook geen vervoerders, expediteurs of de Amerikaanse douane- en grensbewakingsdienst (CBP). CBP heeft te maken met de importer of record die op de aangifte staat, wat er ook op de factuur staat.

Noem altijd een precieze plaats na de regel. “FOB Nederland” of “DDP VS” is niet genoeg om een zending te prijzen of een geschil te beslechten. “FOB Rotterdam”, “FCA Antwerpen” of “DAP magazijn van de koper, 123 Example Road, Ontario, California” wel.

De belangrijkste regels voor export naar de VS

De meeste contracten voor import in de VS gebruiken een van de acht regels in de tabel hieronder (CFR en CIF delen een rij). CPT en CIP werken zoals CFR en CIF, maar voor elk vervoermiddel, en FAS is zeldzaam buiten bulklading, dus die staan niet in de tabel.

Twee details zorgen vaak voor problemen. Bij CFR en CIF betaalt de verkoper de vracht tot de Amerikaanse haven, maar het risico gaat over in de haven van vertrek. Een container die op zee verloren gaat, is dus het probleem van de koper en diens verzekeringsclaim. En bij CIF hoeft de verkoper alleen een minimale dekking te kopen (Institute Cargo Clauses C), terwijl CIP het hogere niveau van Institute Cargo Clauses A vereist, volgens de samenvatting van ICC van de wijzigingen in 2020. Koopt u CIF, controleer dan of die dekking volstaat, of verzeker de lading zelf.

DPU verving in 2020 de oude regel DAT. Het verschil met DAP is eenvoudig: bij DAP lost de verkoper de goederen niet op de bestemming, bij DPU wel. Spreek bij een container voor een magazijn in de VS vooraf af wie het lossen betaalt, want het magazijn brengt het iemand in rekening.

EXW, FOB of FCA: de keuze aan de kant van vertrek

Regelt een Amerikaanse koper de vracht, dan is de keuze meestal EXW, FOB of FCA. Bij alle drie blijven het hoofdvervoer, de invoer in de VS en de invoerrechten bij de koper. Ze verschillen bij vertrek.

EXW

De verkoper stelt de goederen beschikbaar op het eigen terrein en doet verder niets: hij laadt de vrachtwagen niet en klaart de goederen niet uit. Dat lijkt eenvoudig, maar de koper, vaak gevestigd in een ander land, wordt zo verantwoordelijk voor de uitvoeraangifte in het land van de verkoper. In veel landen kan alleen een lokaal geregistreerd bedrijf die indienen, en de exporteur in de uitvoergegevens moet kloppen. Kan uw koper dat niet, dan ontstaat er met EXW meteen bij de start een gat in de papieren.

Voor Nederlandse exporteurs komt daar iets bij. Gaan goederen de EU uit, dan moet er uitvoeraangifte worden gedaan bij de Douane, met de goederencode van het product en een EORI-nummer; meestal regelt de vervoerder of douane-expediteur die aangifte (Ondernemersplein). Voor de export geldt het 0%-btw-tarief, maar alleen als u kunt aantonen dat de goederen de EU hebben verlaten, bijvoorbeeld met de uitvoeraangifte, een getekende vrachtbrief of de factuur van de vervoerder. Onder EXW heeft u die stukken niet vanzelf in handen. Vlaamse exporteurs doen hun aangifte bij de Algemene Administratie van de Douane en Accijnzen; vraag uw adviseur welke uitvoerbewijzen u daar voor de btw nodig heeft.

FOB

De verkoper klaart de goederen uit en levert ze aan boord van het schip dat de koper heeft geboekt. FOB is een regel voor zee- en binnenvaart. Hij past bij bulk- of stukgoed dat direct over de reling van het schip wordt geladen. Bij containers levert de verkoper de container normaal gesproken dagen voor het laden af bij een containerterminal in Rotterdam of Antwerpen of bij een container freight station. Vanaf dat moment heeft hij er geen controle meer over, maar onder FOB draagt hij nog steeds het risico tot de container aan boord is.

FCA

De verkoper klaart de goederen uit en draagt ze over aan de vervoerder van de koper op een genoemde plaats: het eigen magazijn (geladen op de vrachtwagen van de koper), een container freight station of een terminal. FCA werkt voor elk vervoermiddel, ook luchtvracht en wegvervoer. Incoterms 2020 laat partijen ook afspreken dat de koper zijn vervoerder opdraagt een on-board bill of lading aan de verkoper af te geven, wat helpt als een bank daarom vraagt bij een documentair krediet (ICC).

In de praktijk: voor zeevracht in containers, luchtvracht of koerier past FCA meestal beter dan FOB, en FCA bij uw eigen magazijn past meestal beter dan EXW als de koper de goederen niet in Nederland of België kan uitklaren.

DDP naar de VS vraagt om een importer of record

Bij DDP (in het Nederlands soms “franco inclusief invoerrechten”) draagt de verkoper alles tot de genoemde plaats in de VS, inclusief de inklaring, de invoerrechten en de heffingen bij invoer. Voor een buitenlandse verkoper betekent dat dat iemand moet optreden als Amerikaanse importer of record (IOR) voor de goederen van de verkoper: de partij die ze aangeeft bij CBP, verantwoordelijk is voor indeling, waarde en oorsprong, en de invoerrechten verschuldigd is.

Een DDP-offerte is maar zo goed als het antwoord op één vraag: wie is de importer of record? Zegt de verkoper DDP, maar verwacht hij dat het bedrijf van de koper als importeur op de aangifte staat, dan is de zending in werkelijkheid DAP met terugbetaalde invoerrechten. De koper draagt dan de douaneaansprakelijkheid die hij dacht te vermijden.

Wie DDP offreert, moet ook de invoerrechten kennen. Voor goederen van Nederlandse of Belgische oorsprong geldt sinds 24 juli 2026 een Section 301-heffing die het gewone tarief (MFN) aanvult tot in totaal 10%, tenzij het gewone tarief al 10% of hoger is of het product is vrijgesteld (stand oktober 2026, volgens de USTR-mededeling in het Federal Register en de toelichting van RVO). Goederen onder Section 232-heffingen vallen buiten deze maatregel. Controleer altijd uw eigen HTS-code.

Niet-ingezeten importers of record onder de huidige regels

Een bedrijf zonder Amerikaanse vestiging kan zelf optreden als IOR. Volgens 19 CFR 141.18 mag een niet-ingezeten vennootschap, zoals een Nederlandse bv of een Belgische nv, alleen goederen invoeren als zij een ingezeten vertegenwoordiger heeft die juridische stukken mag ontvangen in de staat waar de haven van binnenkomst ligt, en een douaneborgstelling (CBP Form 301) stelt met een ingezeten borg. De aangifte zelf wordt meestal ingediend door een erkende douane-expediteur namens de importer of record.

De importeur heeft ook een IOR-nummer nodig dat bij CBP is geregistreerd via Form 5106. In een mededeling van 19 augustus 2026 liet CBP weten dat het vanaf 18 september 2026 IOR-nummers direct ongeldig kan maken als de gegevens op Form 5106 onjuist of onvolledig zijn. Het fysieke adres moet de werkelijke locatie van de importeur zijn, niet dat van een geregistreerde vertegenwoordiger, douane-expediteur, expediteur of postbus, en de volmacht van de douane-expediteur moet rechtstreeks met de importeur zijn getekend.

Wat presidentieel besluit 14411 verandert

Presidentieel besluit 14411 (Executive Order 14411, Strengthening Customs Enforcement), getekend op 3 juni 2026, draagt DHS en CBP op Amerikaanse en buitenlandse importers of record van elkaar te scheiden en de regels voor buitenlandse IOR's aan te scherpen. Het besluit draagt CBP onder meer op om:

• buitenlandse IOR's te verbieden informele aangiften in te dienen;
• te eisen dat een buitenlandse IOR bij formele aangiften niet steunt op een doorlopende borgstelling, behalve waar CBP dat toestaat, en dat hij gevalideerd is in CTPAT (als hij daarvoor in aanmerking komt) of een in CTPAT gevalideerde erkende douane-expediteur gebruikt;
• binnen 180 dagen van alle importers of record, niet alleen buitenlandse, een minimumniveau aan tastbare Amerikaanse activa, borgstelling of beide te eisen.

Deze beperkingen voor buitenlandse IOR's zijn opgedragen maar nog niet van kracht (stand oktober 2026). Controleer de actuele regels voordat u DDP offreert of accepteert. Tot nu toe heeft CBP alleen delen van het besluit uitgevoerd, zoals de mededeling over importeursgegevens hierboven.

Voor een buitenlandse verkoper maakt dit alles DDP lastiger dan het op een prijslijst lijkt. Abanro regelt de inklaring in de VS als onderdeel van uw zending, en in daarvoor in aanmerking komende gevallen kan Abanro optreden als importer of record. Of een zending in aanmerking komt, hangt af van het product, de documenten en de regels die gelden wanneer de goederen aankomen. Bespreek het dus bij de offerte, niet als de goederen al onderweg zijn. Lees voor de volledige volgorde van stappen hoe de inklaring in de VS werkt voor buitenlandse bedrijven.

Wie betaalt de Amerikaanse invoerrechten, heffingen en kosten op de bestemming

Bij elke regel behalve DDP betaalt de koper de Amerikaanse invoerrechten en heffingen bij invoer. Bij DDP doet de verkoper dat. Tot zover is het duidelijk. De discussies beginnen bij de kosten daartussen.

• Invoerrechten: bepaald door de indeling van het product in het Harmonized Tariff Schedule, het land van oorsprong en eventuele aanvullende heffingen die gelden op het moment van invoer (stand oktober 2026 gelden voor veel goederen Section 301- en Section 232-heffingen, dus controleer de HTS en de actuele richtlijnen van CBP voor uw product). Ze worden betaald door de importer of record, dus de partij die IOR is, moet het geld klaar hebben voordat de goederen worden vrijgegeven.
• Oorsprong, niet de haven van vertrek: het land van oorsprong bepaalt het tarief, niet het land van export (RVO). Verkoopt een Nederlandse handelsonderneming in Azië gemaakte goederen door vanuit een magazijn bij Rotterdam, dan geldt het tarief van het land waar de goederen gemaakt zijn, niet de EU-behandeling. Reken dat mee voordat u een DDP-prijs noemt.
• Heffingen van CBP: zoals de merchandise processing fee en, bij zeevracht, de harbor maintenance fee. Ze volgen de invoerrechten.
• Haven- en terminalkosten op de bestemming: bij CFR, CIF, DAP en DPU kan het vrachtcontract van de verkoper de terminalafhandeling op de bestemming wel of niet omvatten. Wat er niet in zit, komt meestal bij de koper terecht. Vraag de verkoper om een schriftelijke lijst van wat zijn vrachtprijs dekt.
• Inspecties en blokkades: als CBP of een andere instantie de lading onderzoekt, brengen het inspectiestation en de partijen die de goederen verplaatsen hun kosten in rekening bij de importeurskant. Bij DDP is dat de verkoper.
• Opslag, demurrage en detention: kosten wanneer containers of lading niet op tijd worden opgehaald of teruggebracht. Ze komen bij wie de zending op dat moment beheert, en daarom is de genoemde plaats belangrijk. Onze gids over drayage, demurrage en detention in Los Angeles en Long Beach legt deze kosten uit.

Wilt u offertes onder verschillende regels vergelijken, zet dan elke kostenpost op dezelfde basis: geleverd op hetzelfde adres in de VS, invoerrechten betaald. De gids over de kosten van importeren in de VS zet alle onderdelen op een rij.

Veelgemaakte fouten met Incoterms bij zendingen naar de VS

• EXW gebruiken terwijl de koper de uitvoeraangifte niet kan doen. De goederen blijven in de fabriek of in de haven van vertrek staan terwijl u uitzoekt wie ze kan aangeven, en u mist mogelijk het uitvoerbewijs voor de btw. Gebruik in plaats daarvan FCA bij uw eigen magazijn.
• FOB gebruiken voor luchtvracht, wegvervoer of koerier. FOB is een regel voor zee- en binnenvaart. Gebruik voor andere vervoermiddelen FCA (koper regelt het vervoer) of CPT, CIP, DAP of DDP (verkoper regelt het vervoer).
• “DDP”-offertes zonder invoerrechten. Sommige offertes zeggen DDP maar vermelden “invoerrechten en belastingen tegen kostprijs” of “exclusief douanekosten”. Dat is geen DDP. Vraag een schriftelijke bevestiging van wat inbegrepen is en wie importer of record wordt.
• Geen genoemde plaats, of de verkeerde. “DAP Los Angeles” kan de haven betekenen of een magazijn 100 kilometer landinwaarts. Noem het volledige leveringsadres.
• Denken dat de Incoterms-regel de ISF bepaalt. De Importer Security Filing voor zeevracht moet volgens 19 CFR 149.2 uiterlijk 24 uur voor het laden in de buitenlandse haven binnen zijn, welke regel u ook gebruikt. Bij FOB of FCA dient de kant van de koper hem in, maar die heeft gegevens van de verkoper nodig.
• Vergeten wie het lossen betaalt. Bij DAP lost de koper, bij DPU de verkoper. Een container met losgestapelde dozen lossen kan uren duren.
• Prijstermen en leveringsvoorwaarden door elkaar halen. Een prijslijst “FOB fabriek” is geen geldige Incoterms-regel. Offreer en contracteer met dezelfde regel en dezelfde plaats.

Welke regel past bij een eerste zending naar Amazon of een Amerikaanse koper

De juiste regel hangt minder af van voorkeur dan van twee vragen: van wie zijn de goederen bij aankomst, en wie kan optreden als Amerikaanse importer of record?

Uw eigen voorraad naar Amazon of een magazijn in de VS

Bent u de verkoper en blijven de goederen na aankomst van u, dan is er geen Amerikaanse koper om verantwoordelijkheden mee te delen. Een Incoterms-regel doet er dan alleen toe tussen u en uw eigen leverancier, of tussen uw Nederlandse of Belgische vennootschap en een Amerikaanse dochter. Voor de douane telt wie optreedt als importer of record en wie de invoerrechten betaalt. Een Amazon-fulfilmentcentrum is een afleveradres, dus een andere partij moet de goederen eerst inklaren. Veel verkopers sturen eerst naar een ontvangstpartner in de VS, waar de goederen worden gecontroleerd en voorbereid voordat ze doorgaan naar Amazon. Onze gidsen over importeren en verkopen op Amazon VS zonder Amerikaans bedrijf en voorraad vanuit het buitenland naar Amazon FBA sturen beschrijven die route.

Verkopen aan een Amerikaanse importeur of distributeur

Een gevestigde Amerikaanse importeur geeft meestal de voorkeur aan FCA of FOB, omdat hij een eigen expediteur, borgstelling en douane-expediteur heeft. Bied voor containers FCA aan bij uw magazijn of een genoemde haven, zoals Rotterdam of Antwerpen, en bevestig wie de ISF indient.

Verkopen aan een Amerikaanse retailer, boetiek of nieuwe koper

Kleinere Amerikaanse kopers willen vaak helemaal niet importeren. Ze willen een geleverde prijs. DAP met de koper als importer of record is de eenvoudigste geleverde optie als de koper de invoer op zich kan nemen. DDP is het aantrekkelijkste aanbod, maar offreer het pas als u weet wie importer of record wordt en u een betrouwbare schatting van de invoerrechten voor het product heeft.

Hoe een service van deur tot deur zich verhoudt tot uw Incoterms-regel

De Incoterms-regel is een afspraak tussen verkoper en koper. Een logistieke service van deur tot deur is een aparte afspraak tussen degene die hem boekt en de logistieke partner. De twee moeten op elkaar aansluiten, maar ze zijn niet hetzelfde.

• EXW of FCA: de koper boekt de service. Het ophalen gebeurt bij het magazijn van de verkoper, en de kant van de koper draagt de invoer in de VS.
• CFR, CIF, DAP of DPU: de verkoper boekt het vervoer tot de genoemde haven of plaats. De invoer in de VS, de invoerrechten en elk traject voorbij de genoemde plaats zijn voor de koper, dus beide partijen moeten weten waar de boeking van de verkoper eindigt.
• DDP: de verkoper boekt de hele keten, inclusief de inklaring in de VS, en moet een importer of record geregeld hebben.

De service ophalen en internationale verzending van Abanro omvat het ophalen bij uw magazijn in Nederland of België, zee- of luchtvracht, de inklaring in de VS en levering vanuit onze locatie in Orange County, Californië, dicht bij de havens van Los Angeles en Long Beach. Goederen kunnen door ontvangst en inspectie gaan voordat ze doorgaan naar een koper of Amazon. Vermeld bij uw offerteaanvraag de Incoterms-regel en de genoemde plaats die u heeft afgesproken, zodat de omvang van de zending aansluit bij wie wat betaalt. Invoerrechten, belastingen en overheidsheffingen worden apart gefactureerd tegen werkelijke kosten, aan de partij die ervoor verantwoordelijk is.

Gaan uw goederen in containers, dan is de volgende beslissing meestal of u een volle container verzendt of er een deelt: zie FCL of LCL naar de westkust van de VS. Gaat het om een handvol dozen, lees dan hoe u uw eerste 100 producten zonder container naar de VS verzendt.

Deze gids is algemene informatie, geen juridisch of douaneadvies. Incoterms-regels worden gepubliceerd door ICC, en de douaneregels voor importers of record veranderen in 2026. Controleer de voorwaarden en de actuele vereisten voor uw zending voordat u ze afspreekt.

Bronnen en verder lezen

1. Incoterms® 2020: de belangrijkste wijzigingen (FCA, DPU, verzekering bij CIP en CIF), Internationale Kamer van Koophandel (ICC)
2. Inleiding Incoterms® 2020: regels voor elk vervoermiddel en regels voor zee- en binnenvaart, Internationale Kamer van Koophandel (ICC)
3. 19 CFR 141.18: aangifte door niet-ingezeten vennootschappen, Legal Information Institute, Cornell Law School (Amerikaanse federale regelgeving, CFR)
4. Presidentieel besluit 14411 over strengere douanehandhaving (91 FR 35125, 10 juni 2026), Federal Register
5. Mededeling over de juistheid van importer of record-gegevens bij CBP (19 augustus 2026), Amerikaanse douane- en grensbewakingsdienst (CBP), Federal Register
6. 19 CFR 149.2: verplichting en termijn voor de Importer Security Filing, eCFR (Amerikaanse federale regelgeving)
7. Maatregelen in de Section 301-onderzoeken naar diverse economieën (91 FR 47318, 28 juli 2026), Handelsvertegenwoordiger van de VS (USTR), Federal Register
8. De stand van zaken van de Amerikaanse invoerrechten, Rijksdienst voor Ondernemend Nederland (RVO)
9. Exportdocumenten: uitvoeraangifte, EORI-nummer en certificaat van oorsprong, Ondernemersplein (KVK en overheid)
10. Goederen exporteren buiten de EU: 0% btw en bewijs van uitvoer, Ondernemersplein (KVK en overheid)

Bronnen gecontroleerd op 20 oktober 2026